Gunnar í Krossinum í DV

Þetta var nú kannað ALVEG í kjölinn áður en við settum þetta hérna inn! Það var aðeins ein niðurstaða sem kom útúr þessu: DV laug enn eina ferðina! Þeir tóku sem sagt sögu manns sem misnotar börn trúanlega, og snéru útúr orðum manns sem er auðvelt skotmark.
Eftir farandi texti er tekinn af heimasíðu Krossins og er orðréttur:

"Eftirmæli Umræðan undanfarna daga hefur verið afar sérstök , þó ekki sér dýpra í árinni tekið og er ég að visa til ásakana DV sem þeir eru að enduróma eftir dæmdum barnaníðingi og er staðlausir stafir. Þannig hefur DV gert níðingnum fært að halda áfram glæpaverkum sínum gagnvart fjölskyldu sinni. Við sem komum nálægt þessu máli höfðum hagsmuni barnanna að leiðarljósi, en það gerir DV ekki. Þeir eru væntanlega reknir áfram af sölumennsku, fégræðgi eða einhverju enn verra. Þegar dómssköl máls þessa eru skoðuð kemur í ljós að engin nöfn eru nefnd þar og allt sem rekja má til persóna sem aðild eiga að málinu er s.s. heimilföng o.fl. er fellt niður. Af hverju? Jú, til að þeir sem saklausir eru þurfi ekki að líða fyrir að þeirra viðkvæmustu mál séu gerð opinber. Þetta skilja allir og virða, nema DV. Ég fletti upp siðareglum Blaðamannafélagsins, en þar kemur í ljós að umfjöllun DV er með margvíslegum hætti brot á þeim siðareglum. Ekki veir ég hvort ég á túlka málið þannig að þeir sem skrifa DV séu ekki blaðamenn eða hvort þeir eru síbrotamenn þegar þessar siðareglur eru annas vegar. Hér eru fyrtsu þrjár greinar siðareglna Blaðamannafélgsins:

1. grein
Blaðamaður leitast við að gera ekkert það, sem til vanvirðu má telja fyrir stétt sína eða stéttarfélag, blað eða fréttastofu. Honum
ber að forðast hvaðeina sem rýrt gæti álit almennings á starfi blaðamanns eða skert hagsmuni stéttarinnar. Blaðamaður skal jafnan
sýna drengskap í skiptum sínum við starfsfélaga.
2. grein
Blaðamanni er ljós persónuleg ábyrgð á öllu sem hann skrifar. Hann hefur í huga að almennt er litið á hann sem blaðamann þó að
hann komi fram utan síns eiginlega starfssviðs, í riti eða ræðu. Blaðamaður virðir nauðsynlegan trúnað við heimildarmenn sína.
3. grein
Blaðamaður vandar upplýsingaöflun sína, úrvinnslu og framsetningu svo sem kostur er og sýnir fyllstu tillitssemi í vandasömum
málum. Hann forðast allt, sem valdið getur saklausu fólki, eða fólki sem á um sárt að binda, óþarfa sársauka eða vanvirðu.

Þórhallur, er stýrir Íslandi í dag á Stöð tvö, hringdi í mig í gær og spurði mig hvort ég vildi mæta ritstjóra eða fréttastjóra DVí beinni útsendingu til að ræða þessi mál. Ég lýsti mig fúsan til þess, en DV menn brast kjark til að standa fyrir máli sínu. Ekki málstaðurinn sterkur á þeim bænum.

Hvað eigum við að gera? Eigum við að bíta í skjaldarrendur og fara að berjast við þennan sóðasnepil? Eigum við að fara út og suður og verja hendur okkar? Ég segi nei, við skulum fyrigefa þessum greyjum. Það er mikli vorkunn að vera með þeim böggum hildar að vera innrættur með þeim hætti sem þessir menn eru. Hætt er við að samviskan og réttsýnin kræli á sér annað slagið og þá líður þessum mönnum afar illa. Við skulum biðja fyrir þeim og elska þá með kærleika Guðs og láta þetta moldviðri ekki koma okkur úr jafnvægi. Látum ekki beisku ná tökum á okkur,verum glöð og fögnum. Það eru forréttindi að fá að vera í fremstu víglínu fyrir Drottinn."

Gunnar Þorsteinsson

Á meðan Gunnar og vinir hans í krossinum vilja fyrirgefa sorapokunum hjá DV skorum við á ykkur að horfa ekki framhjá þessum lygum sem eru að sundra fjölskyldum og særa minnimáttar.