DV RÆÐST Á FJÖLSKYLDU!

Enn berast greinar gegn skrifum DV. Og í þetta skipti er greinin tekinn af alþingisvefnum.

DV hefur lagst á það aumasta plan sem ég hef séð í skrifum um stjórnmál lengi vel. Tvo daga í röð hefur þetta "uppbyggjandi" blað dregið börn mín inn í pólitísk hitamál. Lægra verður vart lagst.
Menn mega og eiga að láta stjórnmálamenn finna til tevatnsins. Það einfaldlega fylgir starfinu. En að draga börn og ættingja stjórnmálamanna inn í umræðuna er aumkunarvert – svo ekki sé fastar að orði kveðið.

Í gær birti DV athugasemd við það að sonur minn, Kristján, væri fréttamaður Fréttablaðsins og þar af leiðandi talinn í andstæðri fylkingu við föður sinn. Blaðamaður hins sannleiksleitandi DV spurði mig hvort ég teldi mig vera að svíkja son minn með því að styðja fjölmiðlafrumvarpið. Spurningu blaðamanns neitaði ég vitaskuld að svara enda tel ég hana lágkúrulega og ómerkilega. Hygg ég að fleiri séu sama sinnis.

Í dag er svo slegið upp með enn meiri athygli að Hjálmar hefði hlýtt á kvótadrauma tengdasonar síns fyrir sjávarútvegsnefnd. Klókindalega gert og lesandanum ætlað að draga þá ályktun að nú væri bölvaður pólitíkusinn að hygla tengdasyni sínum með kvóta um svipað leyti og hann svipti son sinn starfinu. Þvílíkt og annað eins.

Tvennt vil ég þó segja. Kristján, sonur minn, hefur starfað hjá Fréttablaðinu frá upphafi. Hann hefur getið sér, eftir því sem ég best veit, gott orð fyrir áhuga sinn á starfinu, færni og þykir lipur í umgengni. Yfir því gleðst ég. Stjáni er og hefur alltaf verið sjálfstæður í skoðunum og lang því frá sama sinnis og karl faðir hans í öllum málum. Það er eðlilegt og heilbrigt en breytir engu um ást og væntumþykju. Hvorugur ætlast til af hinum að blanda störfum og ættartengslum saman. Við einfaldlega virðum hvorn annan. Eitthvað sem DV virðist ekki skilja.

Hvað meintan kvótakóng, Óttar Má, varðar gildir í raun hið sama. Þeir sem til hans þekkja vita um hæfileika hans, fylgni og dugnað. Hvorki hann né Stjáni láta föður eða tengdaföður segja sér fyrir verkum í störfum sínum eða hugðarverkum. Það er einmitt ákveðinn grunnur að góðri vináttu og væntumþykju. Óttar Már lagði í mikla baráttu með fjölmörgum trillukörlum. Þeir voru að berjast fyrir starfi sínu og starfsskilyrðum. Þannig komu þeir fyrir sjávarútvegsnefnd – til að kynna baráttumál sín. Rétt eins og svo fjölmargir aðrir á liðnum árum. Hafði sú för ekkert með tengdaföður hans að gera enda slíkir karlar ekki í stakk búnir til að hemja hóp trillukarla. Ég skal þó viðurkenna að ég dáist að dugnaði strákanna. Hvort sem ég er sammála málafylgju þeirra eður ei þá breytir það engum um að mér þykir jafn vænt um tengdason minn sem uppeldisdóttur meira að segja var nafn hennar dregið inn í frétt DV).

Í raun þarf ekki fleiri orð um þetta. Hvað næst? Eiga hin þrjú börn mín eftir að verða dregin inn í umræðuna? Og barnabörnin? Eða móðir mín, systkini, og mágar. Frændgarðurinn er stór og DV svífst einskis. Af nógu er að taka. Er nema von að fólk spyrji.

Hvað vakir fyrir DV? Því er erfitt að svara enda hvatir að baki uppslætti þeirra ótrúlegar. Hugsanlega eru þeir að hefna sín á mér fyrir að hafa sagt blaðinu upp opinberlega (kærði mig ekki um að fá mannorðsdóma þeirra inn á heimilið) og ekki er ólíklegt að ég hafi komist á dauðalista þeirra fyrir afstöðu í fjölmiðlamálinu.

Ég læt aðför DV að mér í léttu rúmi liggja. Ég fordæmi hins vegar hvernig blaðið dregur fjölskyldu mína inn í sora sinn. Eitt mega þeir þó vita að aldrei skal þeim takast að hafa áhrif á ást mína til barna minn og tengdabarna.

http://www.althingi.is/hjalmara/safn/001292.html