DV þrælpólítískt

Þessi grein er reyndar svolítið gömul, en engu að síður skot á pakkið.


Sú var tíðin endur fyrir löngu, að öll dagblöð á Íslandi voru flokkspólitísk málgögn, sem hverju sinni skýrðu frá málefnum þjóðfélagsins eða skýrðu ekki, eftir því sem hinum pólitískt forrituðu ritstjórum þótti best hæfa þeim hagsmunum, sem þeir þjónuðu. Almennt skipti sannleikur þar ekki höfuðmáli. Honum var í það minnsta hnikað til og hagrætt og á hann brugðið ljósi flokkslínunnar. Síðan eru liðin ótal ár og draga má í efa, að nokkrum hafi hugkvæmst, að sú pólitíska vanþróun, sem í þessu fólst á sínum tíma, mundi nokkurn tíma ganga aftur. En nú hefur það gerst undir lok tuttugustu aldarinnar. Draugur hefur verið vakinn upp.

Það hefur gerst hjá DV, þar sem Eyjólfur Sveinsson, fyrrverandi aðstoðarmaður forsætisráðherra, hefur ráðið sérstakan málaliða í stól ritstjóra DV til að vinna verkið, - skrifa flokkspólitískt litaðar fréttir og leiðara af því tagi, sem síðast mátti sjá í Tímanum, meðan hann var að deyja, kannski m.a. þess vegna. Fyrstu vitnisburðina er að finna í DV 12. og 13. janúar. Fyrri daginn var forsíðufyrirsögn þvert yfir síðuna um meirihlutafylgi Sjálfstæðisflokksins og undirfyrirsögn um að fylgið hrynji af Sverri. Tilefnið var skoðanakönnun blaðsins, þar sem um 63 % aðspurðra svöruðu og Sjálfstæðisflokkurinn naut stuðnings helmings þeirra. Þetta eru rösk 30 % af heild og áhyggjuefni fyrir Sjálfstæðisflokkinn, því að flestir stuðningsmanna hans gefa upp skoðun sína í svona könnun.

Undirfyrirsögnin um hrun í fylgi Sverris er jafnfráleit og ber með sér greinilegan flokkspólitískan tilgang málaliðans. Mæling blaðsins á þessu fylgi er mjög léleg, svo léleg, að draga má í efa, að mismunir frá síðustu könnun hafi nokkra merkingu. Síðasta Gallupkönnun, mun vandaðri en könnun DV, gaf Frjálslynda flokknum tæp 4 % þrátt fyrir aðeins 70 % svörun. Staðhæfingin um hrun er þess vegna áróðurstilbúningur málaliðans, því að Sverrir er hættulegur.

Viðleitni málaliðans til að vinna sig í álit hjá þeim, sem réðu hann, með þessum fréttaflutningi verður hlægileg fyrir hvern þann, sem les og hugsar. En blaðið er ætlað hinum,sem lesa einungis fyrirsagnir og hugsa alls ekki. Þetta er því afar ómerkileg blaðamennska, sem málaliðinn hefur tekið að sér, og afflytur staðreyndir málsins.

Framhaldið var að finna í leiðara 13. janúar. Þar gefur að líta enn frekari dæmi um hvernig þessi pólitíski uppvakningur ætlar að vinna á síðum DV. Gert er lítið úr þeim 25 % af fylgi þeirra, sem svöruðu, sem mældist hjá samfylkingu jafnaðarmanna og stuðningsflokkum hennar. Þetta er í leiðaranum talið áfall og til marks um, að samfylkingin sé vonlítil um fylgi í kosningum, þótt sóknarfæri hennar séu viðurkennd. Ályktunin er fráleit, en hefur augljósan flokkspólitískan tilgang. Samfylkingin er eins og Sverrir, hættuleg fyrir Sjálfstæðisflokkinn. Miðað við það, að innan við tveir þriðju hlutar spurðra svöruðu, er ekki fráleitt að álykta, að þessi skoðanakönnun gefi vísbendingu um 35 – 40 % kjörfylgi samfylkingarinnar meðal allra. Víst er um, að hlutur samfylkingarinnar meðal þeirra, sem ekki svöruðu er yfirgnæfandi í samanburði við Sjálfstæðis- og Framsóknarflokkinn. Þeir gefa sig nánast allir upp og margir stuðningsmenn Sverris gefa sig upp sem sjálfstæðismenn.

Yfirlýsingar leiðarans um að lið Sverris hafi misst vind úr sínum seglum, eru hluti af þeim áróðri, sem uppi hefur verið frá forystu sjálfstæðismanna undanfarið, að hann sé hættur sínu brölti. En hann á eftir að draga upp sín segl og þá er að sjá hver hans byr verður.

Skekkjumörk í fylgi Frjálslynda flokksins í svo ómerkilegri könnun með svo lítilli svörun eru stór og engu að treysta um ærleg vinnubrögð DV, þegar komið er út í önnur eins afturgönguvinnubrögð í pólitískri umfjöllun dagblaðs og hér virðast hafin.

Það er ekki síst athyglisvert í umfjöllun málaliðans, hvernig hann heldur á niðurstöðunni, sem hann telur sig hafa í höndum um árangur græna framboðsins. Þar er greinilega verið að halda því að hugsanlegum stuðningsmönnum fylkingar jafnaðarmanna, að velgengni Steingríms J. og félaga sé mikil. Það fylgi er enda stjórnarflokkunum þóknanlegt. Þeir vita hina grænu þá kvótamenn, sem þeir eru, öldungis hættulausa og raunar nytsama að því leyti sem þeir reyta fylgi af samfylkingu jafnaðarmanna. Það styrkir núverandi stjórnarflokka, svo í þeim anda skrifar málaliðinn.

Höfundi þessarar greinar hefur í téðum skrifum DV verið gefin einkunn sérvitrings í liði Sverris Hermannssonar. Þeirri einkunn kann hann vel. Sérvitringar hugsa iðulega og segja það, sem þeir meina, án hagsmunatengsla. Þeirra skrif eru ekki til sölu. Við, sem höfum flutt þann málstað um fiskveiðistjórn, sem Sverrir Hermannsson hefur gert að sínum, vitum hvernig yfirgnæfandi meirihluti af fylgismönnum þess málsstaðar, sem við mælum fyrir, treystir sér ekki til að gera þá afstöðu sína opinskáa. Flestir þeirra munu ekki treysta sér til, af ýmsum og skiljanlegum ástæðum, að láta uppi raunverulega skoðun sína fyrr en í kjörklefanum, þegar enginn sér til. Frétt DV 13. janúar um, að 75 % þjóðarinnar séu ósátt við viðbrögð ríkisstjórnarinnar í kvótamálinu er vísbending um þann djúpstraum, sem þjóðin fylgir, hvað sem mælist á yfirborðinu. Fróðlegt verður í framhaldinu að fylgjast með, hvernig sá hluti almennings, sem fylgist með og hugsar, tekur þessari nýbornu tegund af pólitískum draugagangi í blaðamennsku.

Höfundur er fyrrverandi framkvæmdastjóri.