Staðreyndir aukaatriði ?
Þessi grein er gömul, en er sett hérna upp til að sýna að vesalingarnir hjá DV eru ekki nýbyrjaðir á lyga og rógburðshernaði sínum.
Einhverra hluta vegna er DV afar annt um að tortryggja með öllum hugsanlegum ráðum vel heppnaða flutninga Landmælinga Íslands til Akraness. Áberandi frétt á baksíðu blaðsins laugardaginn 9. september sl. var fylgt eftir með innleggi ritstjóra mánudaginn 11. september sl. Það er óumdeilt að framlög ríksins til Landmælinga Íslands hafa hækkað. DV kærir sig hins vegar ekki um að greina frá því að hærri framlög má rekja beint til aukinna verkefna. Þannig fær stofnunin nýtt 40 millj. kr. framlag á ári næstu fimm árin, gagngert til þess að vinna stafrænan gagnagrunn af Íslandi. Það framlag hefur ekkert með flutninga Landmælinga Íslands að gera. Sömuleiðis er óumdeilt að tekjur stofnunarinnar af sölu á kortum, loft- og gervitunglamyndum drógust saman á síðasta ári vegna nýtilkominnar samkeppni á þessu sviði. Sá samdráttur hefur því heldur ekkert með flutningana upp á Akranes að gera. Það er hins vegar ánægjulegt að geta þess að tekjur af sölu stafrænna grunnkorta og vegna afnota- og birtingagjalda af gögnum stofnunarinnar hafa farið stigvaxandi. Þannig eru sértekjur Landmælinga Íslands áætlaðar 47 millj. kr. í ár. Samhliða flutningunum upp á Akranes í ársbyrjun 1999 var starfsemi Landmælinga Íslands endurskipulögð á markvissan hátt með það að leiðarljósi að treysta innviði stofnunarinnar. Þótt flutningurinn hafi vissulega verið umdeildur vakti hann athygli á stofnuninni og starfsemi hennar. Sú athygli hefur orðið til þess að henni hafa verið falin fleiri og fjölbreytilegri verkefni sem brýn þörf er á. Engin ástæða er til þess að draga dul á þá staðreynd að við flutningana upp á Akranes kusu margir mætir starfsmenn að segja skilið við stofnunina. Það er aftur á móti mat undirritaðs að Landælingar Íslands hafi á undraskjótum tíma náð að jafna sig á brotthvarfi fólks í lykilstöðum.
Starfsemi Landmælinga Íslands blómstrar nú sem aldrei fyrr. Samhentur hópur dugmikilla starfsmanna, samfara auknum skilningi stjórnvalda á starfseminni, ræður þar auðvitað mestu. Hinu má ekki gleyma að bæjaryfirvöld á Akranesi og bæjarbúar allir hafa tekið vel á móti nýrri stofnun og starfsmönnum hennar. Umdeildir flutningar snerust upp í farsæl straumhvörf í rekstri stofnunar, sem allt of lengi hafði verið hornreka.
12. september 2000,
Magnús Guðmundsson, forstjóri Landmælinga Íslands.
-------------
DV – menningarsögulegt slys
Í frétt DV fimmtudaginn 14. september er haldið áfram ófrægingarherferð gegn Landmælingum Íslands sem hófst á baksíðu blaðsins 9. september og fylgt var eftir í ritstjórnargrein þann 11. september. Í áðurnefndri frétt er beinlínis sagt ósatt um meinta eyðingu "Kortasögu Íslands" sem á að hafa átt sér stað af slysni. Staðreyndin er sú að Kortasögu Íslands hefur ekki verið eytt, hún er varðveitt í húsnæði Landmælinga Íslands við Stillholt 16-18 á Akranesi. Þar eru einnig varðveitt safneintök af kortum sem stofnunin hefur gefið út og mikið verk er framundan við skráningu þessa safns. Að auki má geta þess að Landsbókasafn Íslands varðveitir eintök af öllum prentuðum kortum sem gefin eru út á Íslandi í samræmi við lög. Því hefur alls ekki orðið neitt "menningarsögulegt slys".
Staðreyndir málsins eru hinsvegar þær að aukaeintökum af úreltum kortum sem ekki hafa selst er eytt undir eftirliti Ríkisendurskoðunar. Stofnunin hefur í samræmi við umhverfisstefnu stjórnvalda reynt að nýta afgangspappír og var það gert í þessu tilfelli. Það er væntanlega sú fjöður sem varð að hænu hjá DV og fyrrverandi starfsmanni Landmælinga Íslands sem hætti störfum þann 1. mars sl.
Það er ömurlegt til þess að hugsa ef blaðamennska á Íslandi er komin á það stig sem raun ber vitni. Öllum aðferðum er beitt í þeim tilgangi að sverta stofnun sem því miður hefur orðið að pólitísku bitbeini í umræðu um flutninga ríkisstofnana út á land. Neikvæðar fréttir eru búnar til og því hafnað að birta sannleikann. Þannig tók blaðamaður DV á Akranesi viðtal við forstjóra Landmælinga Íslands vegna baksíðufréttarinnar 9. september síðastliðinn. Þetta viðtal hefur ekki verið birt í DV þegar þetta er skrifað, þrátt fyrir að blaðamaðurinn á Akranesi hafi að eigin sögn m.a. rætt við ritstjóra blaðsins til þess að knýja fram birtingu. Hvaða öfl eru hér að verki, því er erfitt að svara !
Að lokum skal það endurtekið sem áður er komið fram að starfsemi Landmælinga Íslands blómstrar sem aldrei fyrr. Samhentur hópur dugmikilla starfsmanna vinnur nú að mörgum þörfum verkefnum sem stofnunin hefur fengið traust yfirvalda til að leysa af hendi. Blaðamenn DV ættu að kynna sér þessi verkefni með jákvæðu hugarfari í stað þess að stunda niðurrifsstarfsemi á stofnun sem frekar þarf að efla og er þeim velkomið að sækja stofnunina heim hvenær sem er.
14. september 2000
Magnús Guðmundsson, forstjóri Landmælinga Íslands
Ingimar Sigurðsson, formaður stjórnar Landmælinga Íslands
Einhverra hluta vegna er DV afar annt um að tortryggja með öllum hugsanlegum ráðum vel heppnaða flutninga Landmælinga Íslands til Akraness. Áberandi frétt á baksíðu blaðsins laugardaginn 9. september sl. var fylgt eftir með innleggi ritstjóra mánudaginn 11. september sl. Það er óumdeilt að framlög ríksins til Landmælinga Íslands hafa hækkað. DV kærir sig hins vegar ekki um að greina frá því að hærri framlög má rekja beint til aukinna verkefna. Þannig fær stofnunin nýtt 40 millj. kr. framlag á ári næstu fimm árin, gagngert til þess að vinna stafrænan gagnagrunn af Íslandi. Það framlag hefur ekkert með flutninga Landmælinga Íslands að gera. Sömuleiðis er óumdeilt að tekjur stofnunarinnar af sölu á kortum, loft- og gervitunglamyndum drógust saman á síðasta ári vegna nýtilkominnar samkeppni á þessu sviði. Sá samdráttur hefur því heldur ekkert með flutningana upp á Akranes að gera. Það er hins vegar ánægjulegt að geta þess að tekjur af sölu stafrænna grunnkorta og vegna afnota- og birtingagjalda af gögnum stofnunarinnar hafa farið stigvaxandi. Þannig eru sértekjur Landmælinga Íslands áætlaðar 47 millj. kr. í ár. Samhliða flutningunum upp á Akranes í ársbyrjun 1999 var starfsemi Landmælinga Íslands endurskipulögð á markvissan hátt með það að leiðarljósi að treysta innviði stofnunarinnar. Þótt flutningurinn hafi vissulega verið umdeildur vakti hann athygli á stofnuninni og starfsemi hennar. Sú athygli hefur orðið til þess að henni hafa verið falin fleiri og fjölbreytilegri verkefni sem brýn þörf er á. Engin ástæða er til þess að draga dul á þá staðreynd að við flutningana upp á Akranes kusu margir mætir starfsmenn að segja skilið við stofnunina. Það er aftur á móti mat undirritaðs að Landælingar Íslands hafi á undraskjótum tíma náð að jafna sig á brotthvarfi fólks í lykilstöðum.
Starfsemi Landmælinga Íslands blómstrar nú sem aldrei fyrr. Samhentur hópur dugmikilla starfsmanna, samfara auknum skilningi stjórnvalda á starfseminni, ræður þar auðvitað mestu. Hinu má ekki gleyma að bæjaryfirvöld á Akranesi og bæjarbúar allir hafa tekið vel á móti nýrri stofnun og starfsmönnum hennar. Umdeildir flutningar snerust upp í farsæl straumhvörf í rekstri stofnunar, sem allt of lengi hafði verið hornreka.
12. september 2000,
Magnús Guðmundsson, forstjóri Landmælinga Íslands.
-------------
DV – menningarsögulegt slys
Í frétt DV fimmtudaginn 14. september er haldið áfram ófrægingarherferð gegn Landmælingum Íslands sem hófst á baksíðu blaðsins 9. september og fylgt var eftir í ritstjórnargrein þann 11. september. Í áðurnefndri frétt er beinlínis sagt ósatt um meinta eyðingu "Kortasögu Íslands" sem á að hafa átt sér stað af slysni. Staðreyndin er sú að Kortasögu Íslands hefur ekki verið eytt, hún er varðveitt í húsnæði Landmælinga Íslands við Stillholt 16-18 á Akranesi. Þar eru einnig varðveitt safneintök af kortum sem stofnunin hefur gefið út og mikið verk er framundan við skráningu þessa safns. Að auki má geta þess að Landsbókasafn Íslands varðveitir eintök af öllum prentuðum kortum sem gefin eru út á Íslandi í samræmi við lög. Því hefur alls ekki orðið neitt "menningarsögulegt slys".
Staðreyndir málsins eru hinsvegar þær að aukaeintökum af úreltum kortum sem ekki hafa selst er eytt undir eftirliti Ríkisendurskoðunar. Stofnunin hefur í samræmi við umhverfisstefnu stjórnvalda reynt að nýta afgangspappír og var það gert í þessu tilfelli. Það er væntanlega sú fjöður sem varð að hænu hjá DV og fyrrverandi starfsmanni Landmælinga Íslands sem hætti störfum þann 1. mars sl.
Það er ömurlegt til þess að hugsa ef blaðamennska á Íslandi er komin á það stig sem raun ber vitni. Öllum aðferðum er beitt í þeim tilgangi að sverta stofnun sem því miður hefur orðið að pólitísku bitbeini í umræðu um flutninga ríkisstofnana út á land. Neikvæðar fréttir eru búnar til og því hafnað að birta sannleikann. Þannig tók blaðamaður DV á Akranesi viðtal við forstjóra Landmælinga Íslands vegna baksíðufréttarinnar 9. september síðastliðinn. Þetta viðtal hefur ekki verið birt í DV þegar þetta er skrifað, þrátt fyrir að blaðamaðurinn á Akranesi hafi að eigin sögn m.a. rætt við ritstjóra blaðsins til þess að knýja fram birtingu. Hvaða öfl eru hér að verki, því er erfitt að svara !
Að lokum skal það endurtekið sem áður er komið fram að starfsemi Landmælinga Íslands blómstrar sem aldrei fyrr. Samhentur hópur dugmikilla starfsmanna vinnur nú að mörgum þörfum verkefnum sem stofnunin hefur fengið traust yfirvalda til að leysa af hendi. Blaðamenn DV ættu að kynna sér þessi verkefni með jákvæðu hugarfari í stað þess að stunda niðurrifsstarfsemi á stofnun sem frekar þarf að efla og er þeim velkomið að sækja stofnunina heim hvenær sem er.
14. september 2000
Magnús Guðmundsson, forstjóri Landmælinga Íslands
Ingimar Sigurðsson, formaður stjórnar Landmælinga Íslands
<< Home