Fréttir Fólksins

DV þrælpólítískt

2005-04-21T15:30:00.000+04:00

Þessi grein er reyndar svolítið gömul, en engu að síður skot á pakkið.

Sú var tíðin endur fyrir löngu, að öll dagblöð á Íslandi voru flokkspólitísk málgögn, sem hverju sinni skýrðu frá málefnum þjóðfélagsins eða skýrðu ekki, eftir því sem hinum pólitískt forrituðu ritstjórum þótti best hæfa þeim hagsmunum, sem þeir þjónuðu. Almennt skipti sannleikur þar ekki höfuðmáli. Honum var í það minnsta hnikað til og hagrætt og á hann brugðið ljósi flokkslínunnar. Síðan eru liðin ótal ár og draga má í efa, að nokkrum hafi hugkvæmst, að sú pólitíska vanþróun, sem í þessu fólst á sínum tíma, mundi nokkurn tíma ganga aftur. En nú hefur það gerst undir lok tuttugustu aldarinnar. Draugur hefur verið vakinn upp.

Það hefur gerst hjá DV, þar sem Eyjólfur Sveinsson, fyrrverandi aðstoðarmaður forsætisráðherra, hefur ráðið sérstakan málaliða í stól ritstjóra DV til að vinna verkið, - skrifa flokkspólitískt litaðar fréttir og leiðara af því tagi, sem síðast mátti sjá í Tímanum, meðan hann var að deyja, kannski m.a. þess vegna. Fyrstu vitnisburðina er að finna í DV 12. og 13. janúar. Fyrri daginn var forsíðufyrirsögn þvert yfir síðuna um meirihlutafylgi Sjálfstæðisflokksins og undirfyrirsögn um að fylgið hrynji af Sverri. Tilefnið var skoðanakönnun blaðsins, þar sem um 63 % aðspurðra svöruðu og Sjálfstæðisflokkurinn naut stuðnings helmings þeirra. Þetta eru rösk 30 % af heild og áhyggjuefni fyrir Sjálfstæðisflokkinn, því að flestir stuðningsmanna hans gefa upp skoðun sína í svona könnun.

Undirfyrirsögnin um hrun í fylgi Sverris er jafnfráleit og ber með sér greinilegan flokkspólitískan tilgang málaliðans. Mæling blaðsins á þessu fylgi er mjög léleg, svo léleg, að draga má í efa, að mismunir frá síðustu könnun hafi nokkra merkingu. Síðasta Gallupkönnun, mun vandaðri en könnun DV, gaf Frjálslynda flokknum tæp 4 % þrátt fyrir aðeins 70 % svörun. Staðhæfingin um hrun er þess vegna áróðurstilbúningur málaliðans, því að Sverrir er hættulegur.

Viðleitni málaliðans til að vinna sig í álit hjá þeim, sem réðu hann, með þessum fréttaflutningi verður hlægileg fyrir hvern þann, sem les og hugsar. En blaðið er ætlað hinum,sem lesa einungis fyrirsagnir og hugsa alls ekki. Þetta er því afar ómerkileg blaðamennska, sem málaliðinn hefur tekið að sér, og afflytur staðreyndir málsins.

Framhaldið var að finna í leiðara 13. janúar. Þar gefur að líta enn frekari dæmi um hvernig þessi pólitíski uppvakningur ætlar að vinna á síðum DV. Gert er lítið úr þeim 25 % af fylgi þeirra, sem svöruðu, sem mældist hjá samfylkingu jafnaðarmanna og stuðningsflokkum hennar. Þetta er í leiðaranum talið áfall og til marks um, að samfylkingin sé vonlítil um fylgi í kosningum, þótt sóknarfæri hennar séu viðurkennd. Ályktunin er fráleit, en hefur augljósan flokkspólitískan tilgang. Samfylkingin er eins og Sverrir, hættuleg fyrir Sjálfstæðisflokkinn. Miðað við það, að innan við tveir þriðju hlutar spurðra svöruðu, er ekki fráleitt að álykta, að þessi skoðanakönnun gefi vísbendingu um 35 – 40 % kjörfylgi samfylkingarinnar meðal allra. Víst er um, að hlutur samfylkingarinnar meðal þeirra, sem ekki svöruðu er yfirgnæfandi í samanburði við Sjálfstæðis- og Framsóknarflokkinn. Þeir gefa sig nánast allir upp og margir stuðningsmenn Sverris gefa sig upp sem sjálfstæðismenn.

Yfirlýsingar leiðarans um að lið Sverris hafi misst vind úr sínum seglum, eru hluti af þeim áróðri, sem uppi hefur verið frá forystu sjálfstæðismanna undanfarið, að hann sé hættur sínu brölti. En hann á eftir að draga upp sín segl og þá er að sjá hver hans byr verður.

Skekkjumörk í fylgi Frjálslynda flokksins í svo ómerkilegri könnun með svo lítilli svörun eru stór og engu að treysta um ærleg vinnubrögð DV, þegar komið er út í önnur eins afturgönguvinnubrögð í pólitískri umfjöllun dagblaðs og hér virðast hafin.

Það er ekki síst athyglisvert í umfjöllun málaliðans, hvernig hann heldur á niðurstöðunni, sem hann telur sig hafa í höndum um árangur græna framboðsins. Þar er greinilega verið að halda því að hugsanlegum stuðningsmönnum fylkingar jafnaðarmanna, að velgengni Steingríms J. og félaga sé mikil. Það fylgi er enda stjórnarflokkunum þóknanlegt. Þeir vita hina grænu þá kvótamenn, sem þeir eru, öldungis hættulausa og raunar nytsama að því leyti sem þeir reyta fylgi af samfylkingu jafnaðarmanna. Það styrkir núverandi stjórnarflokka, svo í þeim anda skrifar málaliðinn.

Höfundi þessarar greinar hefur í téðum skrifum DV verið gefin einkunn sérvitrings í liði Sverris Hermannssonar. Þeirri einkunn kann hann vel. Sérvitringar hugsa iðulega og segja það, sem þeir meina, án hagsmunatengsla. Þeirra skrif eru ekki til sölu. Við, sem höfum flutt þann málstað um fiskveiðistjórn, sem Sverrir Hermannsson hefur gert að sínum, vitum hvernig yfirgnæfandi meirihluti af fylgismönnum þess málsstaðar, sem við mælum fyrir, treystir sér ekki til að gera þá afstöðu sína opinskáa. Flestir þeirra munu ekki treysta sér til, af ýmsum og skiljanlegum ástæðum, að láta uppi raunverulega skoðun sína fyrr en í kjörklefanum, þegar enginn sér til. Frétt DV 13. janúar um, að 75 % þjóðarinnar séu ósátt við viðbrögð ríkisstjórnarinnar í kvótamálinu er vísbending um þann djúpstraum, sem þjóðin fylgir, hvað sem mælist á yfirborðinu. Fróðlegt verður í framhaldinu að fylgjast með, hvernig sá hluti almennings, sem fylgist með og hugsar, tekur þessari nýbornu tegund af pólitískum draugagangi í blaðamennsku.

Höfundur er fyrrverandi framkvæmdastjóri.

Staðreyndir aukaatriði ?

2005-04-06T13:01:00.000+04:00

Þessi grein er gömul, en er sett hérna upp til að sýna að vesalingarnir hjá DV eru ekki nýbyrjaðir á lyga og rógburðshernaði sínum.

Einhverra hluta vegna er DV afar annt um að tortryggja með öllum hugsanlegum ráðum vel heppnaða flutninga Landmælinga Íslands til Akraness. Áberandi frétt á baksíðu blaðsins laugardaginn 9. september sl. var fylgt eftir með innleggi ritstjóra mánudaginn 11. september sl. Það er óumdeilt að framlög ríksins til Landmælinga Íslands hafa hækkað. DV kærir sig hins vegar ekki um að greina frá því að hærri framlög má rekja beint til aukinna verkefna. Þannig fær stofnunin nýtt 40 millj. kr. framlag á ári næstu fimm árin, gagngert til þess að vinna stafrænan gagnagrunn af Íslandi. Það framlag hefur ekkert með flutninga Landmælinga Íslands að gera. Sömuleiðis er óumdeilt að tekjur stofnunarinnar af sölu á kortum, loft- og gervitunglamyndum drógust saman á síðasta ári vegna nýtilkominnar samkeppni á þessu sviði. Sá samdráttur hefur því heldur ekkert með flutningana upp á Akranes að gera. Það er hins vegar ánægjulegt að geta þess að tekjur af sölu stafrænna grunnkorta og vegna afnota- og birtingagjalda af gögnum stofnunarinnar hafa farið stigvaxandi. Þannig eru sértekjur Landmælinga Íslands áætlaðar 47 millj. kr. í ár. Samhliða flutningunum upp á Akranes í ársbyrjun 1999 var starfsemi Landmælinga Íslands endurskipulögð á markvissan hátt með það að leiðarljósi að treysta innviði stofnunarinnar. Þótt flutningurinn hafi vissulega verið umdeildur vakti hann athygli á stofnuninni og starfsemi hennar. Sú athygli hefur orðið til þess að henni hafa verið falin fleiri og fjölbreytilegri verkefni sem brýn þörf er á. Engin ástæða er til þess að draga dul á þá staðreynd að við flutningana upp á Akranes kusu margir mætir starfsmenn að segja skilið við stofnunina. Það er aftur á móti mat undirritaðs að Landælingar Íslands hafi á undraskjótum tíma náð að jafna sig á brotthvarfi fólks í lykilstöðum.

Starfsemi Landmælinga Íslands blómstrar nú sem aldrei fyrr. Samhentur hópur dugmikilla starfsmanna, samfara auknum skilningi stjórnvalda á starfseminni, ræður þar auðvitað mestu. Hinu má ekki gleyma að bæjaryfirvöld á Akranesi og bæjarbúar allir hafa tekið vel á móti nýrri stofnun og starfsmönnum hennar. Umdeildir flutningar snerust upp í farsæl straumhvörf í rekstri stofnunar, sem allt of lengi hafði verið hornreka.

12. september 2000,
Magnús Guðmundsson, forstjóri Landmælinga Íslands.
-------------

DV – menningarsögulegt slys

Í frétt DV fimmtudaginn 14. september er haldið áfram ófrægingarherferð gegn Landmælingum Íslands sem hófst á baksíðu blaðsins 9. september og fylgt var eftir í ritstjórnargrein þann 11. september. Í áðurnefndri frétt er beinlínis sagt ósatt um meinta eyðingu "Kortasögu Íslands" sem á að hafa átt sér stað af slysni. Staðreyndin er sú að Kortasögu Íslands hefur ekki verið eytt, hún er varðveitt í húsnæði Landmælinga Íslands við Stillholt 16-18 á Akranesi. Þar eru einnig varðveitt safneintök af kortum sem stofnunin hefur gefið út og mikið verk er framundan við skráningu þessa safns. Að auki má geta þess að Landsbókasafn Íslands varðveitir eintök af öllum prentuðum kortum sem gefin eru út á Íslandi í samræmi við lög. Því hefur alls ekki orðið neitt "menningarsögulegt slys".

Staðreyndir málsins eru hinsvegar þær að aukaeintökum af úreltum kortum sem ekki hafa selst er eytt undir eftirliti Ríkisendurskoðunar. Stofnunin hefur í samræmi við umhverfisstefnu stjórnvalda reynt að nýta afgangspappír og var það gert í þessu tilfelli. Það er væntanlega sú fjöður sem varð að hænu hjá DV og fyrrverandi starfsmanni Landmælinga Íslands sem hætti störfum þann 1. mars sl.

Það er ömurlegt til þess að hugsa ef blaðamennska á Íslandi er komin á það stig sem raun ber vitni. Öllum aðferðum er beitt í þeim tilgangi að sverta stofnun sem því miður hefur orðið að pólitísku bitbeini í umræðu um flutninga ríkisstofnana út á land. Neikvæðar fréttir eru búnar til og því hafnað að birta sannleikann. Þannig tók blaðamaður DV á Akranesi viðtal við forstjóra Landmælinga Íslands vegna baksíðufréttarinnar 9. september síðastliðinn. Þetta viðtal hefur ekki verið birt í DV þegar þetta er skrifað, þrátt fyrir að blaðamaðurinn á Akranesi hafi að eigin sögn m.a. rætt við ritstjóra blaðsins til þess að knýja fram birtingu. Hvaða öfl eru hér að verki, því er erfitt að svara !

Að lokum skal það endurtekið sem áður er komið fram að starfsemi Landmælinga Íslands blómstrar sem aldrei fyrr. Samhentur hópur dugmikilla starfsmanna vinnur nú að mörgum þörfum verkefnum sem stofnunin hefur fengið traust yfirvalda til að leysa af hendi. Blaðamenn DV ættu að kynna sér þessi verkefni með jákvæðu hugarfari í stað þess að stunda niðurrifsstarfsemi á stofnun sem frekar þarf að efla og er þeim velkomið að sækja stofnunina heim hvenær sem er.

14. september 2000

Magnús Guðmundsson, forstjóri Landmælinga Íslands
Ingimar Sigurðsson, formaður stjórnar Landmælinga Íslands

Tekið af andríki.is

2005-04-05T17:53:00.000+04:00

Í fyrradag( gömul grein) fjallaði leiðari DV um fremur nýlegan hæstaréttardóm í máli er snerti vitnavernd og réttindi sakborninga. DV var alls ekki ánægt með dóminn, sagði að hann væri „fáránlegur og stofnar réttaröryggi í landinu í hættu“, og svo framvegis. Allt í lagi með það, þetta er bara skoðun blaðsins, eða í það minnsta þess ritstjóra sem skrifar undir leiðarann. En svo kemur það merkilega. Leiðarinn er myndskreyttur. Honum fylgir stór andlitsmynd af Ólafi Berki Þorvaldssyni hæstaréttardómara. Nú er það vitaskuld mjög fátítt að slíkar myndskreytingar fylgi fréttum eða umræðum um dóma, en auðvitað er ekkert að því að það sé tekið skýrt fram hvaða dómari kveður upp hvern og einn dóm; dómarar hljóta að geta kannast við þau verk sín. En þegar menn fletta upp dómi hæstaréttar, til að skoða hann í ljósi leiðarans, þá kemur hins vegar dálítið í ljós. Ólafur Börkur Þorvaldsson kemur þessu máli ekkert við. Hann kom ekki nálægt málinu. Það voru þrír hæstaréttardómarar sem sátu og dæmdu í málinu, en enginn af þeim er Ólafur Börkur. DV verður bálreitt yfir dóminum, skrifar harðan leiðara og birtir með honum stóra andlitsmynd af... Ólafi Berki Þorvaldssyni.

En þeir sem ekki hafa fyrir því að fletta dóminum upp, hvað ætli þeir haldi? Ætli þeir eigi annan kost en að álíta að þessi Ólafur Börkur hafi verið aðalmaðurinn í þessum „fáránlega“ dómi sem „stofnar réttaröryggi í landinu í hættu“? Og var það ekki skipun þessa Ólafs sem var svo umdeild í fyrra? Jú var það ekki þessi Björn sem skipaði hann? Já einmitt, þessi Björn sem stofnaði herinn og er á móti konum og mannréttindum? Já var það ekki, svona eru þessir kallar einmitt, þarna er þeim rétt lýst.

Og jafnvel þeir sem lítið setja sig inn í málið, renna bara augum létt yfir leiðarann. Ætli það standi samt ekki eftir orð eins og „fáránlegur“ og „stofnar réttaröryggi í landinu í hættu“, og svo myndin af Ólafi Berki?

Auðvitað getur þetta verið tilviljun, bara mistök. Allt í lagi, mistök verða. En á ákveðnum fjölmiðlum þá er eins og þau verði öll í aðra áttina. Mishermi og rangfærslur, sem allir geta auðvitað lent í, eru svo merkilega oft til þess fallin að gefa ákveðna mynd af íslenskum þjóðmálum, að það eru takmörk fyrir því hversu lengi er hægt að trúa því að um tilviljun sé að ræða. Og af endalausum svona atriðum draga margir ályktanir sínar um rétt og rangt í íslenskum þjóðmálum. En jú jú, þetta geta verið leiðinda mistök, best að útiloka það ekki.

Málfrelsi

2005-03-24T16:03:00.000+04:00

Málfrelsi

Málfrelsið er einn af máttarstólpum lýðræðisins og það má aldrei skerða. En öllu frelsi fylgir ábyrgð og enginn maður getur haft frelsi til að skaða aðra með orðum eða athöfnum. Að misnota frelsi og reyna að nota það sem skálkaskjól fyrir ódrengilegar aðgerðir gegn samborgurum sínum, er í hæsta máta lítilmannlegt og í raun alvarleg aðför að frelsinu sjálfu.

Ritstjórnarstefna DV

Endurvakið DV hefur sem kunnugt er innleitt ritstjórnarstefnu sem er okkur Íslendingum framandi sem betur fer. Takmarkið virðist að vekja almenna hneykslan borgaranna með því að segja óvægnar fréttir af mönnum og málefnum. Væntanlega er markmiðið með þessu að ná til lesendahóps sem hefur unum af óförum náungans, og hefur hingað til þurft að sækja fregnir að mestu milliliðalaust til hinnar alþekktu Gróu á Leiti. Aðstandendur blaðsins hafa að líkindum metið það svo að nægilega margir tilheyrðu fyrrnefndum hóp til að tryggja rekstrarlega afkomu fyrirtækisins.

Nafnbirting

Einn þáttur ritstjórnarstefnu DV er að birta nöfn manna sem sakaðir eru um alvarleg afbrot. Ennfremur þykir tilhlýðilegt á þeim bænum að koma því á framfæri hvort viðkomandi er pípulagningamaður, skúringakona, öryrki eða prestur. Það er vitað mál að blásaklausir menn hafa stundum verið sakaðir um mjög alvarleg afbrot af yfirvöldum og slíkt er ekki hægt að útiloka að gerist. Þess vegna höfum við dómskerfi til að skera úr um sekt og sýknu með gagnrýnum og vönduðum hætti. Þetta er annar máttarstólpi lýðræðisins, og grundvallast af því að allir eru saklausir uns sekt er sönnuð. Mannorðið er ein dýrmætasta eign sérhvers manns og ásakanir í fjölmiðlum um viðurstyggilegar misgjörðir verða aldrei dregnar fullkomlega til baka. Þetta ætti öllum að vera ljóst, ekki síst þeim sem gjörþekkja mátt og áhrif fjölmiðla. Mér er einnig fyrirmunað að koma auga á hagsmuni sem kalla á að þessar upplýsingar komist til almennings nema í undantekningartilfellum.

Leikur að eldi

Okkur getur öll hent að valda öðru fólki sárindum eða skaða í gáleysi. Slíkt ber að sjálfsögðu að varast eins og heitan eldinn, og þegar misbrestur verður á veldur það okkur sjálfum vanlíðan. Þá ríður á að reyna að takmarka skaðann sem orðið hefur, viðurkenna afglöp sín og biðja viðkomandi afsökunar af einlægni. Með slíkum viðbrögðum öðlumst við fyrirgefningu samfélagsins, enda þekkja flestir aðstöðuna af eigin raun og sýna þar með skilning. Að fyrirgefa misgjörðir sem framdar eru vísvitandi og án iðrunar er hins vera þyngri þraut. Það er bjargföst skoðun mín að aðstandendum DV megi vera morgunljóst að háttalag þeirra hljóti að valda einhverjum samborgurum þeirra sárindum og skaða án þess að þjóna umtalsverðum hagsmunum. Þar með verður framkoma þeirra ekki flokkuð sem gáleysi. Ofan í kaupið verður að telja misgjörðir hálfu alvarlegri þegar þær beinast gegn okkar minnstu bræðrum svo sem þroskaheftum og börnum.

Þáttur Illuga Jökulssonar

Sem ritstjóri DV er Illugi Jökulsson ásamt fleirum ábyrgur fyrir fyrrnefndu háttalagi. Um langan tíma höfum við, þegnar þessa lands, hlýtt á og lesið skorinorta pistla Illuga um menn og málefni og a.m.k. hef ég oft og tíðum haft af því gaman. Illuga hefur í þessum pistlum orðið tíðrætt um siðleysi framámanna í einstökum málum og stundum með réttu. Fyrirfram reikna ég ekki með að menn kasti steinum úr glerhúsum, og þess vegna hafði ég gert mér Illuga í hugarlund sem, að minnsta kosti í meðallagi siðprúðan mann og réttsýnan. Má vera að hann sé það en afurð hans bendir óneitanlega til annars.

Gífuryrði og trúverðugleiki

Mér er reyndar illskiljanlegt hverju DV hyggst ná fram með hneykslandi fyrirsögnum og ábyrgðarlausri umfjöllun sinni. Öll framsetning með gífuryrðum og upphrópunum vekur hjá mér efasemdir um sannleiksgildi efnisins. Enda er afar sjaldgæft ,og nánast óþekkt, að mál hafi færri en tvær hliðar. Eðlilegt, skynsamlegt og sjálfsagt verður að telja að fjölmiðlar einskorði sig ekki við eina hlið á hverju máli en hundsi hinar, og síst af öllu ætti svarta hliðin að vera sú útvalda.

Ég hef ekki fjallað hér um Siðareglur Blaðamannafélags Íslands og hvort eða hvernig þær samrýmast ritsjórnarstefnu DV. Það er efni í annan pistil, jafnvel nokkru lengri en þennan. Við fyrstu sýn virðast mér vandfundnir möguleikar blaðamanna DV til að fella gjörðir sínar að þessum reglum, a.m.k. falla þær ekki eins og margfræg flís við rass.

Betur sjá augu en auga

Fjölbreytni á fjölmiðlamarkaði er æskileg og beinlínis nauðsynleg. Fleiri sjónarhorn ættu að gefa okkur betri og skýrari mynd af atburðum líðandi stundar, að því tilskildu að sannleikurinn sé hafður að leiðarljósi. Ef það bregst og einstakir fjölmiðlar taka að sér að vera málpípa Gróu gömlu er hætt við að myndin bjagist, a.m.k. í huga þeirra sem ekki meðtaka boðskapinn með gagnrýnum huga. Samfélag okkar verður auðugra ef þrjú dagblöð halda velli, en það hlýtur að vera lágmarkskrafa okkar að þau haldi sig öll innan almennra velsæmismarka. Óvægin fréttaflutningur innan þeirra marka og með sannleikann í stafni skýrir myndina, en ekki má gleymast að ljósmynd er betri heimild en málverk.

Að lokum

Mögum þegnum samfélags okkar er misboðið með framgöngu DV, sem í skjóli málfrelsins veitist að blásaklausu fólki, þar með töldum minnstu meðbræðrum okkar. Ég hvet alla samborgara mína til að taka vandlega ígrundaða afstöðu til þess hvort stefna DV beri mannvirðingu og málfrelsi gott vitni. Og jafnframt hvort tilvist blaðsins í þessarri mynd þjóni einhverjum hagsmunum eða tilgangi. Hagsmunum sem réttlætt geti þær fórnir sem samfélagið og þegnar þess þurfa að færa blóðþyrstum til fróunar.

Einar Kolbeinsson

http://www.landpostur.is/roller/page/landpostur/Weblog/dv_dapurleg_misnotkun_m_aacute

Hið dásamlega stjörnuslúður

2005-03-23T22:05:00.000+04:00

Þessa grein fékk ég lánaða, vel skrifuð og sönn. Sýnir að DV á aðdáendur um allt.
Takk Íris.

Ég er ein af þeim sem les stjörnuslúður af miklum áhuga. Ég les þó nokkrar síður á netinu næstum daglega auk þess sem ég les íslensk dagblöð og tímarit ef ég kemst í þau. Mér finnst ekki koma til greina að gerast áskrifandi af neinu íslensku blaði eða tímariti vegna þess að mér finnst bókasafnið akkúrat rétti staðurinn fyrir blaðalestur og af hverju að borga þegar maður getur fengið frítt.

Það sem mér finnst skemmtilegast við stjörnuslúður er ekki það sem er raunverulega að gerast hjá viðkomandi stjörnu þá stundina. Mér er yfirleitt nokkuð sama hvort hafi sést til Whitney og Bobby að rífast enn eina ferðina eða hvort Julia Roberts sé ólétt. Mér finnst aftur á móti mjög gaman að sjá hvernig fjölmiðlar kjósa að fjalla um málið.

Þeir sem skoða fleiri en einn miðil á dag taka eftir því að innihaldið er yfirleitt tekið úr sama pottinum en síðan túlkað á þann hátt sem hver blaðamaður vill. Oft kemur þetta út eins og hvísluleikurinn þegar sagan breytist frá miðli til miðils þar til hún er orðin andstæða þess sem raunverulega gerðist. Þetta finnst mér meira áberandi í stjörnuslúðri en öðrum fréttaliðum og ég hef þar að auki tekið eftir því að íslenskir prentmiðlar birta oftar en ekki þessar stökkbreyttu útgáfur.

Um þetta eru til mjög mörg dæmi en til að nefna nýleg dæmi þá las ég til dæmis í DV að Beckham hjónin væru að skilja vegna þess að David væri búinn að viðurkenna framhjáhald. Á sama tíma og DV birti sína frétt birtu erlendir fjölmiðlar myndir þar sem hjónin mættu saman í veislu samrýmdari en nokkru sinni og aldrei var minnst orði á skilnað. Ég hef aðeins séð þessa skilnaðarfrétt í tveimur miðlum, DV og mbl.is. Mbl.is birti sína frétt á eftir DV og því bendir flest til þess að DV sé frumheimildin.

Ég held að mbl.is ætti að enduskoða þá ákvörðun sína að leita heimilda hjá blaðinu sem vann Séð og heyrt í keppninni um ómerkilegasta blaðsnepil sem gefin er út á Íslandi. DV birti nýlega, auk þessarar bull fréttar um Beckam hjónin, frétt um að Julia Roberts ætti í erfiðleikum með að eiga barn með kærastanum sínum. Það ætti kannski einhver að hringja og segja þeim að Julia Roberts hefur verið gift í næstum tvö ár og fá hjónabönd hafa vakið jafnmikla fjölmiðlaathygli. Það er spurning hvort að DV ætti að halda sig við að eyðileggja mannorð íslendinga enda hafa þeir gert mannorðsmorð nánast að keppnisgrein sem þeir ætla sér að sigra sama hvað það kostar. Til allrar hamingju hafa aðrir íslenskir miðlar ekki skráð sig leiks í þessari keppni niðurlægingar og samviskuleysis.

Þó að ég hafi notað DV sem dæmi um stökkbreytt stjörnuslúður þá er Séð og heyrt mjög sambærilegt og gengur meira að segja stundum það langt að greinar framarlega í blaðinu stangast á við þær sem eru aftar. Stjörnurnar eru jafnvel einhleypar á blaðsíðu 3 en á föstu á blaðsíðu 15.

Sennilega er flestum sama hvort eð er en mér finnst samt alveg hægt að ætlast til þess að blöð sem gefa sig út fyrir að vera með fréttir úr Hollywood taki sér tíma í að lesa fréttirnar sem verið er að vitna í.

Íris Alma Vilbergsdóttir

http://www.landpostur.is/roller/page/landpostur/Weblog/hi_eth_d_aacute_samlega

DV RÆÐST Á FJÖLSKYLDU!

2005-03-09T16:20:00.000+04:00

Enn berast greinar gegn skrifum DV. Og í þetta skipti er greinin tekinn af alþingisvefnum.

DV hefur lagst á það aumasta plan sem ég hef séð í skrifum um stjórnmál lengi vel. Tvo daga í röð hefur þetta "uppbyggjandi" blað dregið börn mín inn í pólitísk hitamál. Lægra verður vart lagst.
Menn mega og eiga að láta stjórnmálamenn finna til tevatnsins. Það einfaldlega fylgir starfinu. En að draga börn og ættingja stjórnmálamanna inn í umræðuna er aumkunarvert – svo ekki sé fastar að orði kveðið.

Í gær birti DV athugasemd við það að sonur minn, Kristján, væri fréttamaður Fréttablaðsins og þar af leiðandi talinn í andstæðri fylkingu við föður sinn. Blaðamaður hins sannleiksleitandi DV spurði mig hvort ég teldi mig vera að svíkja son minn með því að styðja fjölmiðlafrumvarpið. Spurningu blaðamanns neitaði ég vitaskuld að svara enda tel ég hana lágkúrulega og ómerkilega. Hygg ég að fleiri séu sama sinnis.

Í dag er svo slegið upp með enn meiri athygli að Hjálmar hefði hlýtt á kvótadrauma tengdasonar síns fyrir sjávarútvegsnefnd. Klókindalega gert og lesandanum ætlað að draga þá ályktun að nú væri bölvaður pólitíkusinn að hygla tengdasyni sínum með kvóta um svipað leyti og hann svipti son sinn starfinu. Þvílíkt og annað eins.

Tvennt vil ég þó segja. Kristján, sonur minn, hefur starfað hjá Fréttablaðinu frá upphafi. Hann hefur getið sér, eftir því sem ég best veit, gott orð fyrir áhuga sinn á starfinu, færni og þykir lipur í umgengni. Yfir því gleðst ég. Stjáni er og hefur alltaf verið sjálfstæður í skoðunum og lang því frá sama sinnis og karl faðir hans í öllum málum. Það er eðlilegt og heilbrigt en breytir engu um ást og væntumþykju. Hvorugur ætlast til af hinum að blanda störfum og ættartengslum saman. Við einfaldlega virðum hvorn annan. Eitthvað sem DV virðist ekki skilja.

Hvað meintan kvótakóng, Óttar Má, varðar gildir í raun hið sama. Þeir sem til hans þekkja vita um hæfileika hans, fylgni og dugnað. Hvorki hann né Stjáni láta föður eða tengdaföður segja sér fyrir verkum í störfum sínum eða hugðarverkum. Það er einmitt ákveðinn grunnur að góðri vináttu og væntumþykju. Óttar Már lagði í mikla baráttu með fjölmörgum trillukörlum. Þeir voru að berjast fyrir starfi sínu og starfsskilyrðum. Þannig komu þeir fyrir sjávarútvegsnefnd – til að kynna baráttumál sín. Rétt eins og svo fjölmargir aðrir á liðnum árum. Hafði sú för ekkert með tengdaföður hans að gera enda slíkir karlar ekki í stakk búnir til að hemja hóp trillukarla. Ég skal þó viðurkenna að ég dáist að dugnaði strákanna. Hvort sem ég er sammála málafylgju þeirra eður ei þá breytir það engum um að mér þykir jafn vænt um tengdason minn sem uppeldisdóttur meira að segja var nafn hennar dregið inn í frétt DV).

Í raun þarf ekki fleiri orð um þetta. Hvað næst? Eiga hin þrjú börn mín eftir að verða dregin inn í umræðuna? Og barnabörnin? Eða móðir mín, systkini, og mágar. Frændgarðurinn er stór og DV svífst einskis. Af nógu er að taka. Er nema von að fólk spyrji.

Hvað vakir fyrir DV? Því er erfitt að svara enda hvatir að baki uppslætti þeirra ótrúlegar. Hugsanlega eru þeir að hefna sín á mér fyrir að hafa sagt blaðinu upp opinberlega (kærði mig ekki um að fá mannorðsdóma þeirra inn á heimilið) og ekki er ólíklegt að ég hafi komist á dauðalista þeirra fyrir afstöðu í fjölmiðlamálinu.

Ég læt aðför DV að mér í léttu rúmi liggja. Ég fordæmi hins vegar hvernig blaðið dregur fjölskyldu mína inn í sora sinn. Eitt mega þeir þó vita að aldrei skal þeim takast að hafa áhrif á ást mína til barna minn og tengdabarna.

http://www.althingi.is/hjalmara/safn/001292.html

Lygar í garð Rsí

2005-03-07T19:13:00.000+04:00

	Leiðrétting við grein í DV 26.03.

Til heimasíðu RSÍ
Vegna greinar sem birtist í DV 26. mars undir fyrirsögninni "EIGNIR SELDAR FYRIR SKULDUM" þar sem vitnað er í mig og ég sagður geta staðfest að eignir Vinnudeilusjóðs hefðu verið seldar fyrir skuldum, vil ég að eftirfarandi komi fram:

Að morgni 25 mars kl 0750 hringdi H.K. í mig og spurði hvort ég gæti staðfest að hlutabréf RSÍ í Eignarhaldsfélagi Alþýðubankans hefðu verið seld á genginu 2. Ég sagðist geta staðfest, að það væri rétt. Þá spurði hann hver staða vinnudeilusjóðs væri í dag, og ég svaraði að ég vissi það ekki. Ég svaraði á þennan hátt, því ég var þá búinn að átta mig á því, hvert HK ætlaði að leiða mig. Ég veit og vissi vel að Vinnudeilusjóður á skuldabréf í Menntastofnun.

Ég sagði "aldrei" að hlutabréfin hefðu verið seld fyrir skuldum enda ekki spurður um það.
Það er með ólíkindum hvernig blaðamenn geta snúið útúr orðum manna og slitið úr samhengi svo úr verði tóm þvæla.
Það virðist sem að tilgangur með þessum blaðaskrifum sé eingöngu að ala á úlfúð og tortryggni meðal félagsmanna RSÍ. En hvaða hvatir DV hefur til þess veit ég ekki.

Ég hvet alla rafiðnaðarmenn til að standa saman, og tjá sig ekki við frétta- né blaðamenn á meðan þetta ástand varir, því það er aldrei að vita hvernig þeir meðhöndla það.

Með félagskveðju
Helgi Jónsson varaformaður
(26.03.2003.)

dv.is

2005-03-07T17:00:00.000+04:00

DV á leið á haugana??????

Þetta var víst ritað á DV.is eða visir.is

BingoBongo@visir.is 03.11 07:00Svara
DV er á beinni leið á öskuhauga sögunnar. Undir stjórn Illuga og Mikaels hefur helmingur lesenda gefist uppá sóðskapnum á einu ári. Línuritið líkist hruni DeCode forðum og bara spurning hvað lengi eigendur DV hafa efni og áhuga að henda peningum svona beint í ruslatunnuna.

Prestur talar um óþverraspuna hjá DV

2005-02-23T19:15:00.000+04:00

Jæja gott fólk það er af nógu að taka þegar maður rýnir í fréttir hjá DV. Við vorum ekki lengi að finna greinar sem skrifaðar hafa verið gegn DV sem svör, en þær hafa kannski ekki náð jafn mikilli útbreyðslu og soralygarnar hjá vesalingunum hjá DV. Hérna er ein grein sem er mótsvar við einni lyginni, flestir ættu nú að muna eftir málinu.

Óþveramaskínan DV

Þetta er eiginlega allt lygi, bull og vitleysa sem er í DV þessa dagana og snertir kjör og aðbúnað Sigurgeirs Kristinssonar í Þorlákshöfn. Þetta er óþveraspuni sem stenst enga skoðun. Blaðið hefur með þessum fréttaflutningi dæmt sig úr leik í mínum huga og fjöldamargra annarra.

Blaðið fullyrðir að þroskaheftum manni sé haldið eins og skepnu hér í Þorlákshöfn. Út frá þessu hefur blaðið spunnið upp alveg ótrúlega vonda og ósanna sögu. Auðtrúa blaðalesendur mættu halda að í Þorlákshöfn byggju fantar og illmenni, heimskur bæjarstjóri og utangátta prestur auk þeirra illmenna hjónanna Heimis Guðmundssonar og Laufeyjar Ásgeirsdóttur sem tóku Sigurgeir uppá arma sína fyrir 15 árum.

Sigurgeir vinur minn ekur um á nýlegum litlum jeppa. Hann er maður með mönnum hér í Þorlákshöfn, einn af þeim sem setja svip á bæinn. Ég kynntist honum nokkuð þegar skorið var niður fé hér í Ölfusi því að hann átti og sá um nokkuð margar kindur. Það var erfiður tími fyrir Geira eða Geira gamla eins og hann er gjarnan kallaður. Hann gat að sjálfsögðu ekki skilið slíkt fólskusverk yfirvalda. Meðan á þessu stóð kom hann til okkar hjónanna í heimsókn og ræddi málin. Ég þekki því vel til hans. Þetta er hlýr og yndislegur maður og á allt gott skilið.

DV er beint og óbeint að heimta að hann sé settur á stofnun og nýjasta uppfinning blaðsins er að best væri hann geymdur í Eyjum. Rangfært er eftir systur hans (ef rýnt er í texta fréttarinnar sést að konan er fyrst og fremst skelfd yfir umfjöllun blaðsins ekki aðstæðum Sigurgeirs enda þekkir hún vel til þeirra og er sátt við þær) að best væri að hann yrði settur á stofnun í Eyjum. Guð minn almáttugur. Hverjum dettur í hug að rífa mann með þessum hætti úr umhverfi sínu, frá vinum sínum, fjölskyldu, úr bænum sínum. Viðtalið við systur Sigurgeirs er eins og fleirra í þessari umfjöllun hrein og klár fréttafölsun.

En auðvitað er aldrei allt í himnalagi. Það er aldrei allt í lagi þegar menn búa í ósamþykktu húsnæði. Það afsakar hins vegar aldrei þessa fólskulegu umfjöllun. Íbúðin hans Geira er hins vegar ágætis einstaklingsíbúð, engin svínastía. Og Laufey Ásgeirsdóttir, það þekki ég, passar vel upp á að allt sé í lagi hjá honum, fái vel að borða,þrífi sig o.s.frv. Ég þekki ekki til fjármála hans en í fljótu bragði verður ekki annað séð en að Sigurgeir lifi miklu betra lífi en hann gæti gert inná stofnun. Og Heimir og Laufey fá ekki krónu frá félagsmálayfirvöldum fyrir það að annast Sigurgeir en venjulegar slíkar greiðslur eru á þriðja eða fjórða hundruð þúsund krónur á mánuði. Geiri vinnur einfaldlega fyrir sér, hann er launamaður. Og ég árétta. Sigurgeir er hluti af mannlífsflórunni hér í Þorlákshöfn, einn af þeim sem flestir þekkja, heilsa daglega og líkar vel við. Vel til hafður, hraustlegur maður á sjötugsaldri en þroskaheftur (þó hann hafi aldrei verið greindur sem slíkur og þess vegan erfitt að nota þetta orð). Það líður t.d. varla sá dagur að ég sjái hann ekki akandi um, farandi út í hesthús eða, áður en til niðurskurðar kom, að huga að kindum sínum. Það þarf ekkert að hjálpa honum í þeim aðstæðum sem hann býr við öðruvísi en að taka hann sem fullgildan mann og það gera sem betur fer flestir.

Ég veit að strákarnir sem vinna í trésmiðju Heimis hafa stundum verið að stríða honum og ég hef átalið þá fyrir það. Það er heldur ekki haldbær afsökun fyrir þessari fólskulegu umfjöllun. Af þeirra hálfu er það ekki illa meint –þeir fara stundum illa með hvorn annann og fullyrða að hann verði ekkert frekar fyrir barðinu á stríðninni en hver annar í hópnum. Ég trúi því alveg en sjálfsagt er að árétta það að gagnvart þroskaheftum ber að hafa sérstaka gát og taka hart á áreitni í þeirra garð. Ef þetta með skyrið er rétt ber að fordæma það.(Samstarfsmenn hans sem eru þvert ofnaí það sem skilja má á DV ágætis menn kannast ekki við þessa sögu segja þetta m.ö.o. lygi. Einhver segir mér að þetta hafi gerst einu sinni. DV er farið að tala um að þetta hafi margendurtekið sig. Sjálfur held éfg að þetta sé skröksaga) Ég hef hins vegar heimildir fyrir því að þetta með kanínurnar sé rangt. Óknyttaunglingar hafi drepið þær.(Blaðið ber það upp á Heimi Guðmundsson) Börn og unglingar í Þorlákshöfn hafa þó ekki gert sér far um að stríða Geira eða leggja hann í einelti. Af og frá.

Allt orkar tvímælis þá gert er. Mér er ekki kunnugt um með hvaða hætti þeir kynntust fyrir 15 árum Heimir og Sigurgeir. En hitt get ég fullyrt að þarna er ekki um að ræða neitt skepnuhald eins og DV gefur í skyn. Því síður að um sé að ræða nokkurt stofufangelsi. Hann er hluti af fjölskyldunni og vinnur í trésmiðju Heimis. Hann hefur m.a. ferðast með fjölskyldunni erlendis og til Vestmannaeyja. Sigurgeir fer (að sjálfsögðu) frjáls sinna ferða, ég hef t.d. oft rekist á hann útí Selvogi sem er byggð um 20 km frá Þorlákshöfn. Satt að segja er það síðasta sem mér hefur dottið í hug varðandi Geira að hann væri skepna í stofufangelsi eins og þetta undarlega blað er að tala um í þessari undarlegu umfjöllun sinni.

Allt er þetta mál ótrúlegur spuni. Ég skal segja ykkur mína sögu. Kurteis og elskulegur blaðamaður hringir og kynnir sig sem Símon Birgisson. Ég sagði honum strax að ég vildi ekkert segja um þetta mál. Ég væri í þeirri stöðu sem sóknarprestur. Síðan röbbuðum við saman. Ég sagði honum mína skoðun, hann sagði mér sína. Hann var alveg heiðarlegur með aðalatriðið: Segir að ég hafi ekki viljað svara neinum spurningum. Samt er mynd af mér með fréttinni og þessi spurning: Hvers vegna hjálpaði kirkjan ekki Sigurgeiri? Enn einn vitnisburðurinn sem sagt um illsku manna hér í Þorlákshöfn. Enn einn þráður í spunann.

Einhverjir komu þessu af stað. Einhverjir sem höfðu áhyggjur af Sigurgeir og fannst Heimir stjórnsamur um of gagnvart Geira, ekki borga honum nóg kaup eða eitthvað í þá áttina. Þeir hinir sömu eiga samúð mína. Sjálfsagt hefur þeim gengið gott eitt til. Aldrei er of varlega farið þegar um minnimáttar er að ræða. Þeir vissu hins vegar ekki hvers konar óþveramaskínu þeir voru að koma af stað.

DV leikur þann ljóta, óafsakanlega leik að teikna Sigurgeir upp sem þroskaheftan mann sem farið sé illa með. Meðal annars er byggt á viðtölum við Sigurgeir. Sigurgeir sjálfur veit ekki gjörla hvað er að gerast þegar slík viðtöl eru tekin. Í þessu athæfi blaðsins felst óttalegt siðleysi svo ekki sé meira sagt.

Þetta blað, þessi óþveramaskína, skilur alla eftir hálf særða. Sigurgeir sjálfan sem búið er að fullkominni ósekju að gera að viðundri og óskapanaði. Laufeyju og Heimi sem búið að útmála sem illmenni og fanta. Samfélagið allt í Þorlákshöfn sem virkar í spunanum utangátta, illt og heimskt. Hafi DV skömm allra góðra manna. Það tekur mál, sem vissulega var allt í lagi að taka upp og skoða, alltaf skyldi maður vera á varðbergi þegar þroskaheftir eru annars vegar, og býr til úr því harmleik fyrir alla hlutaðeigandi.

www.baldur.is

Gunnar í Krossinum í DV

2005-02-23T12:10:00.000+04:00

Þetta var nú kannað ALVEG í kjölinn áður en við settum þetta hérna inn! Það var aðeins ein niðurstaða sem kom útúr þessu: DV laug enn eina ferðina! Þeir tóku sem sagt sögu manns sem misnotar börn trúanlega, og snéru útúr orðum manns sem er auðvelt skotmark.
Eftir farandi texti er tekinn af heimasíðu Krossins og er orðréttur:

"Eftirmæli Umræðan undanfarna daga hefur verið afar sérstök , þó ekki sér dýpra í árinni tekið og er ég að visa til ásakana DV sem þeir eru að enduróma eftir dæmdum barnaníðingi og er staðlausir stafir. Þannig hefur DV gert níðingnum fært að halda áfram glæpaverkum sínum gagnvart fjölskyldu sinni. Við sem komum nálægt þessu máli höfðum hagsmuni barnanna að leiðarljósi, en það gerir DV ekki. Þeir eru væntanlega reknir áfram af sölumennsku, fégræðgi eða einhverju enn verra. Þegar dómssköl máls þessa eru skoðuð kemur í ljós að engin nöfn eru nefnd þar og allt sem rekja má til persóna sem aðild eiga að málinu er s.s. heimilföng o.fl. er fellt niður. Af hverju? Jú, til að þeir sem saklausir eru þurfi ekki að líða fyrir að þeirra viðkvæmustu mál séu gerð opinber. Þetta skilja allir og virða, nema DV. Ég fletti upp siðareglum Blaðamannafélagsins, en þar kemur í ljós að umfjöllun DV er með margvíslegum hætti brot á þeim siðareglum. Ekki veir ég hvort ég á túlka málið þannig að þeir sem skrifa DV séu ekki blaðamenn eða hvort þeir eru síbrotamenn þegar þessar siðareglur eru annas vegar. Hér eru fyrtsu þrjár greinar siðareglna Blaðamannafélgsins:

1. grein
Blaðamaður leitast við að gera ekkert það, sem til vanvirðu má telja fyrir stétt sína eða stéttarfélag, blað eða fréttastofu. Honum
ber að forðast hvaðeina sem rýrt gæti álit almennings á starfi blaðamanns eða skert hagsmuni stéttarinnar. Blaðamaður skal jafnan
sýna drengskap í skiptum sínum við starfsfélaga.
2. grein
Blaðamanni er ljós persónuleg ábyrgð á öllu sem hann skrifar. Hann hefur í huga að almennt er litið á hann sem blaðamann þó að
hann komi fram utan síns eiginlega starfssviðs, í riti eða ræðu. Blaðamaður virðir nauðsynlegan trúnað við heimildarmenn sína.
3. grein
Blaðamaður vandar upplýsingaöflun sína, úrvinnslu og framsetningu svo sem kostur er og sýnir fyllstu tillitssemi í vandasömum
málum. Hann forðast allt, sem valdið getur saklausu fólki, eða fólki sem á um sárt að binda, óþarfa sársauka eða vanvirðu.

Þórhallur, er stýrir Íslandi í dag á Stöð tvö, hringdi í mig í gær og spurði mig hvort ég vildi mæta ritstjóra eða fréttastjóra DVí beinni útsendingu til að ræða þessi mál. Ég lýsti mig fúsan til þess, en DV menn brast kjark til að standa fyrir máli sínu. Ekki málstaðurinn sterkur á þeim bænum.

Hvað eigum við að gera? Eigum við að bíta í skjaldarrendur og fara að berjast við þennan sóðasnepil? Eigum við að fara út og suður og verja hendur okkar? Ég segi nei, við skulum fyrigefa þessum greyjum. Það er mikli vorkunn að vera með þeim böggum hildar að vera innrættur með þeim hætti sem þessir menn eru. Hætt er við að samviskan og réttsýnin kræli á sér annað slagið og þá líður þessum mönnum afar illa. Við skulum biðja fyrir þeim og elska þá með kærleika Guðs og láta þetta moldviðri ekki koma okkur úr jafnvægi. Látum ekki beisku ná tökum á okkur,verum glöð og fögnum. Það eru forréttindi að fá að vera í fremstu víglínu fyrir Drottinn."

Gunnar Þorsteinsson

Á meðan Gunnar og vinir hans í krossinum vilja fyrirgefa sorapokunum hjá DV skorum við á ykkur að horfa ekki framhjá þessum lygum sem eru að sundra fjölskyldum og særa minnimáttar.

Áfram Egill!

2005-02-23T01:31:00.000+04:00

Hér er ein snilldin Úr silfri Egils á strik.is

Sjálfsmynd blaðs

Til gamans og hugsvölunar skulum við grípa niður í nýleg leiðara- og pistlaskrif í DV til að glöggva okkur aðeins á sjálfsmynd þess ágæta fjölmiðils, blaðs á "heimsmælikvarða" og skoðunum þess á öðrum fjölmiðlum. Feitletranir eru okkar.

"Á DV erum við í algjörri forystu í nýjum og réttum fréttum." (JK)

"Áherzla DV á öruggar heimildir er jafngild áherslu blaðsins á birtingu upplýsinga um allar hliðar umdeildra mála." (JK)

"Umfjöllun blaðsins á nefndu morðmáli var einfaldlega á heimsmælikvarða eins og allir sem bera skynbragð á fjölmiðlun verða að viðurkenna." (EIR)

"DV hefur fyrir sitt leyti valið. Blaðið mun áfram verja ómældum tíma til að grafast fyrir um mál í samræmi við góðar verklagsreglur vestrænna alvörufjölmiðla." (JK)

"Með Watergate-málinu urðu þáttaskil í vestrænni fréttamennsku. Á dagblöðum hafa verið teknar upp nýjar verklagsreglur, þar sem þær voru ekki til áður, einkum ættaðar frá bandarískum stórblöðum." (JK)

"Gervimennskan í fjölmiðlun auðveldar fyrirtækjum, sérhagsmunum og stjórnmálamönnum að misnota fjölmiðla. Gegn slíku verða allir heiðarlegir fjölmiðlar að berjst með kjafti og klóm. Slík barátta mun valda þeim erfiðleikum og skapa þeim óvinsældir meðal þeirra sem telja að blaða- og fréttamenn eigi ekki að vera annað en viljalaus verkfæri. DV hefur aldrei hræðst slíka erfiðleika eða óvinsælir." (ÓBK)

--------------

"Einhliða kranablaðamennska hefur hins vegar magnast í þjóðfélaginu, einkum við tilkomu sjónvarps og sjónvarpsviðtala. Hún hefur líka haft áhrif á prentaða fjölmiðla, til dæmis Morgunblaðið, sem hefur í seinni tíð í vaxandi mæli vikið frá hefðbundnum vinnureglum." (JK)

"Hér á DV höfum við óhjákvæmilega fundið fyrir mikilli áherzlu, sem Morgunblaðið leggur á að birta þráhyggju miðaldra poppara, sem hefur ekki enn jafnað sig eftir að hafa uppgötvað, að hann getur ekki ritstýrt DV." (JK)

"Með tilkomu Skjás eins og Striks hefur nýtt vandamál farið að ríða húsum. Tímafrek leit að upplýsingum víkur fyrir sveitum kjaftaska, sem hafa meikað það eða eru að meika það í samræmi við ákveðna tízku, sem felst í að verða fyrirhafnarlítið frægur eða ríkur." (JK)

"Í raun var Egill sjálfur að gera sér athyglisverðar og spennandi fréttir DV að féþúfu í þætti sem kjörinn hefur verið sá besti. Egill þarf að vinna fyrir kaupinu sínu og framreiða spennandi efni fyrir áhorfendur Skjás eins. Annars verður hann látinn fara. Það er því skiljanlegt að hann velji DV sem umræðuefni. DV er spennandi." (EIR)

"Hræsnarar sumra fjölmiðla sameinast sumum helgislepjumönnum úr klerkastétt og kvarta um, að vinnandi fjölmiðlar séu aðgangsharðir, tillitslausir, frekir, ósvífnir og jafnvel gulir." (JK)

"DV telur líka ástæðu til að vara við efnistökum ýmissa vinsælla kjaftaska í sjónvarpi, sem leika eins konar millibils-hlutverk skemmtikrafta og álitsgjafa. Þeir fara sjaldnast eftir leikreglum á borð við þær, sem góð dagblöð víða um heim og hér á landi hafa tamið sér." (JK)

Ég ætlaði að skrifa eitthvað háfleygt og sniðugt hér, en eina sem mér dettur í hug er HÁLFVITAR!!!!!

Stjórn Geðhjálpar skorar á DV

2005-02-20T21:35:00.000+04:00

Tekið af vef mbl.is

"Stjórn Geðhjálpar skorar á DV að virða siðareglur blaðamanna og lýsir vanþóknun og furðu á umfjöllun blaðsins um einkamál geðsjúkra einstaklinga. Telur stjórnin að með niðrandi, tilhæfulausum og tillitslausum skrifum og myndbirtingum hafi blaðið aukið þjáningu sjúklinga og aðstandenda þeirra."

Maður spyr sig hvort eitthvað þýði að skora á menn að fylgja siðareglum þegar þeir eru gjörsamlega siðlausir og án nokkurar samvisku. Eru ekki þessar æsifréttir allar bara safn í næstu bók Mikaels?

Ritstjóri DV laminn í Köben!

2005-02-18T23:54:00.000+04:00

Á hinu árlega þorrablóti Íslendingafélagsins í Kaupmannahöfn þurfti ritstjóri DV, Mikael Torfason að læsa sig inni á salerni þegar reiður múgur veittist að honum og ætlaði að berja hann. Ekki er alveg vitað hverjar ástæðurnar voru en ætli það sé bara ekki vegna þess að maðurinn er fífl og DV er búið að skíta fólk út sem flest hefur ekkert átt það skilið, eða verið svo vanheilt að það hefur ekki getað varið sig. Við viljum þakka múgnum fyrir góða ákvarðanatöku og vonumst til að ekkert rými verði með læsingum þegar Mikki fer á stjá næst.

Tengsl Mikaels við erlenda mótorhjólaklúbba.

2005-02-18T17:07:00.000+04:00

Komið hefur í ljós sú staðreynd að það er ekki að tilefnalausu að DV ræðst svona harkalega á mótorhjólaklúbbinn Fáfnir og Annþór. Nú Ritstjóri DV, Mikael Torfason er tengdur öðrum mótorhjólaklúbb sem er einnig að reyna að flytja inn hér heimsfrægan klúbb að svipuðu sniði og Hells Angels, en það muna flestir eftir öllum greinunum sem DV blés upp vegna komu þeirra. Annþór var tekinn svona vel fyrir vegna vinatengsla sinna í Fáfnir. Spurningin er hvort Mikael sé að beina athyglinni að Fáfnir og burt frá öðrum klúbbum sem eru að koma hingað.

DV auglýsir eftir fréttamönnum

2005-02-17T23:40:00.000+04:00

Þar sem við ætlum nú að byrja með glans, var ákveðið að fara inn á stofnun sem hýsir geðsjúkt fólk. Var hugmyndin að finna þar einhverja fréttina sem gæti hrært upp í landanum.
Þar rákumst við á auglýsingu uppi á þar til gerðri töflu, og hún hljóðaði svona:

"Óskum eftir sálsjúkum lygurum í fullt starf, alls konar skáldskapur
í gangi. Hæfileikar til að skíta út fólk jafnvel þína eigin ættingja kostur.
Meinyrðaherferðir hefjast strax við ráðningu. Áhugasamir hringi
í síma 5505000, þú þarft ekki einu sinni að gefa upp rétt nafn.
DV "

Við nánari athugun var búið að hengja þessa auglýsingu upp á hinum ýmsu sálfræðistofum.
Við óskum vinum okkar hjá DV góðs gengis við nýráðningar, en héldum nú samt að nóg væri af þessum mönnum þar innanborðs.

Rétt skal vera rétt!

2005-02-17T17:02:00.000+04:00

Jæja gott fólk, nú höfum við hafið rannsóknarblaðamennsku og höfum það að markmiði að ná jafn fáguðum og ævintýralegum vinnubrögðum eins og átrúnaðargoðin okkar hjá DV. Við leggjum af stað út í okkar ástkæra þjóðfélag og vonumst til að geta fundið einhvern skít um fólk sem særir. Og jafnvel að geta skemmt mannorð eða tvö. Fylgist með.